MIJN DANSEN                      

 

 

Ik ben begonnen met dansen toen ik drie was,toen mocht ik al mee oefenen met een nieuwe groep dansmariekes.Ik vond het ook super leuk,maar netjes dansen kon ik niet.Iedereen zei dat ik net een boer was met een dansmariekes pakje aan.Bob de Bouwer in een jurkje,hahaha.Ik moest in het begin ook niks weten van een jurkje,en zeker geen laarsjes en make up.Ik wilde wel dansmarieke zijn,maar zonder de meidenfrutsels.

 

 

                                               

Maar dat kon niet anders ,en daar heb ik me ook bij neer moeten leggen ,dat de mensen kwamen kijken naar dansmariekes,en niet naar dansen in eigen kleren,zonder make up en knot.

 

Met carnaval vond ik het altijd een heel feest en super spannend.Ik moest ook altijd lachen als mensen kwamen kijken,zeker als tante Esther en omaatje Carla kwamen kijken,dan lag ik helemaal in een deuk.Dat mocht wel niet,maar ik kon er niks aan doen,ik vond de aandacht van de mensen leuker dan het serieuze en netjes dansen.

                 

Met netjes dansen heb ik veel moeite gehad,en nu nog.Mijn trainster heeft deze week nog gezegt dat ik weer begin met fladderen met mijn handen.Maar door mijn nieuwe medicijnen,worden mijn gedachtens wat trager,en heb ik meer moeite met het uitvoeren van de dans,want ja,het is ook best veel.Ik moet luisteren naar de trainster,luisteren naar de muziek,tellen op de maat,het uitvoeren,en dan ook nog netjes met mijn vingers dicht,tenen gestrekt,rug recht,armen recht,en meekijken naar de kant van de danspas.

 

Ze hebben op het Sint Marie 5 jaar geleden ook gezegt dat ik dat nooit zou kunnen,en het beter was dat ik zou stoppen.Want het dansen zou voor mij veel te zwaar zijn omdat dat teveel handelingen zouden zijn in 3 minuten dans.Een autist heeft al moeite met 2 dingen tegelijk,laat staan al deze dingen.

                                  


Dat heb ik me dus niet laten zeggen en doe er alles aan om door te mogen blijven dansen.Door het dansen kan ik mijn gedachtes uitzetten en word ik weer wat blijer.





 

                                                 

Onze trainster maakt ook hele mooie dansen,maar ook soms moeilijk.Ze is zelf 7 voudig Nederlands kampioen,en weet dus ook hoe je een gave dans moet maken,en wat erin hoort.    

                                                          

Dit is Michelle,mijn trainster

                           

Onze show dans is ook ieder jaar heel mooi met super liften erin.We krijgen dan met carnaval ook altijd super mooie kleding aan ,en hele mooie make up.En omdat wij en de dansen er altijd zo super uitzien,is het bij ons met carnaval ook altijd lekker druk.

 

 

Mijn dansniveau is inmiddels aardig opgeschroefd.Ik heb ook mijn 11 jarig jubileum gehaald.Ik kreeg een mooie beker,medaille en een heel mooi fotoboek over mijn 11 jaar dansen.

 

 

Ook hebben we alweer 2 toernooien gedanst.Waar we bij alle 2 de eerste plaats behalen.Een vrij moeilijke dans,maar ook omdat ik nog aan het revalideren ben van een rugbreuk,en eigenlijk niet meer zou kunnen dansen op hoger niveau.Dus ik ben mega trots en je hoort me echt niet klagen.

 

 

 

 

Ik hoop dat ik nog veel jaren mag dansen,want dat is voor mij echt een uitdaging,ik wil steeds meer,steeds beter,en hopelijk steeds netter gaan dansen.Ik hoop ook dat we wat vaker op toernooi gaan en dat we kei goed worden.